Η εφαρμογή της Τεχνικής του Ανατολίτικου Χορού θα πρέπει να υποστηρίζεται από μια διδασκαλία βασισμένη στην φυσική κίνηση του σώματος μέσα στον χώρο. Για να προσαρμόσουμε το σώμα στους Αιγυπτιακούς παραδοσιακούς χορούς οι σπουδές πρέπει να γίνονται σε κοινωνικά πιστεύω, παλιά και νέα, μυστικές αντιλήψεις, παλιές και νέες, αισθητικές ιδέες, παλιές και νέες, που ανήκουν σε μια παράδοση, παλιά και νέα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο κάτι ουσιαστικό μπορεί να διασωθεί από μία μορφή Χορού που έχει έρθει σε εμάς από τους πανάρχαιους χρόνους.

Οι σημερινοί καλλιτέχνες που αποβλέπουν στην αλήθεια και διαισθάνονται την ομορφιά καταβάλλουν πραγματικές προσπάθειες για να διατηρήσουν την αυθεντική αντίληψη των Χορών της Μέσης Ανατολής. Προσπαθούν πάρα πολύ να την αποτραβήξουν από την αρπαγή της ανόητης εμπορικοποιημένης πρόκλησης επιδειξιμανίας που στην ουσία διαστρέφει την καλλιτεχνική έκφραση που περικλείει και υποβιβάζει την ψυχολογική της έννοια.

Ο Ανατολίτικος Χορός είναι μια τέχνη προϊστορικής παράδοσης όπου ο αισθησιασμός και η τρυφερότητα είναι στενά δεμένα με την αισθητήρια συνείδηση που εμπνέει ανθρωπιά από ανέκαθεν. Είναι μια μοναδική τέχνη που αξίζει να διατηρήσει την πρωτόγονη μορφή της.

Το 1990 έγραψα: "Αγάπη είναι η επαγρύπνηση της φαντασίας, που περιπλανιέται στους λαβύρινθους των ονείρων, όπου το εξωτερικό ιδανικό αναζητείται διαρκώς και χάνεται μόνο για να ξαναβρίσκεται ξανά και ξανά. "La Danse Oriental" είναι το αρχέτυπο χαρακτηριστικό αυτής της αντίληψης.

Η Γυναίκα πρέπει να κινείται σε έναν κόσμο μυστηρίου και εκπλήξεων, που σκορπίζει υποσχέσεις από ουράνιες αβρότητες, που γίνεται σάρκα και εξαφανίζεται πίσω από πέπλα, αφήνοντας ίχνη προσμονής που γεμίζουν την ατμόσφαιρα με μια γλυκιά αγωνία μέχρι να ξαναεμφανιστεί για να κάνει το όνειρο πραγματικότητα. Ο Ανατολίτικος Χορός (Oriental Dance) είναι η τέχνη της γοητείας στην πιο αγνή μορφή της".

Δυστυχώς, από την εποχή του Ναπολέοντα ο όρος "Danse du ventre" έχει συνδεθεί αδιάκριτα με όλους τους Αιγυπτιακούς χορούς σαν ένα ανεξίτηλο τατουάζ. Αργότερα όταν οι Άγγλοι ήρθαν στην Αίγυπτο μεταφράστηκε από τα Γαλλικά σε Χορό της Κοιλιάς, για να χαράξει ακόμα πιο βαθιά το σημάδι στην σάρκα κάθε χορεύτριας, καλό – κακό ή πολύ διεφθαρμένο. Ένα στίγμα που κράτησε μέχρι τις μέρες μας!

Είναι καιρός να αποκατασταθεί αυτή η προσβολή και ο Ανατολίτικος Χορός (Oriental Dance) να βρει την θέση που τον τιμά ανάμεσα στο Πάνθεον της τέχνης των αρχαϊκών χορών..

Το στυλ χορού Hawanem (Κυρίες) στην Αίγυπτο είναι ένας εξευγενισμένος και πολύ καλλιεργημένος τρόπος χορού που υιοθετήθηκε στην ιστορία πάντοτε από τις γυναίκες. Στο παρελθόν οι γυναίκες: SAYEDATE, της αριστοκρατίας χόρευαν για την δική τους απόλαυση στην μοναξιά του "Haramlec" όπου οι άντρες απαγορεύονταν να μπαίνουν και στους ξένους  δεν επιτρέπονταν η είσοδός τους.

Αυτός ο τρόπος χορού συνέχισε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του ’30 όπου η βασιλεία ακόμα κυριαρχούσε. Οι επαγγελματίες τοπικές χορεύτριες ήταν καλλιτέχνες φυλετικής καταγωγής όπως οι Ghawazee που πληρώνονταν για τις επιδείξεις τους και διέφεραν σε ποιότητα και σε στυλ χορού με σκοπό να  ευχαριστήσουν τους θεατές. Οι απόγονοι του στυλ Ghawazee ήταν οι πρώτοι που αργότερα έγιναν δάσκαλοι χορού στην Δύση. Ακόμα και σήμερα συναντάμε το συνονθύλευμα της παράδοσής τους μαζί με το άρωμα των Shykhana, όπου τότε χορεύανε σε μαγαζάκια που προσφέρουν τσάι και σε ταβέρνες όπου οι άντρες πηγαίνανε για να διασκεδάσουν. Εκεί περνούσαν τις νύχτες τους οι στρατιώτες  και οι αξιωματικοί του Ναπολέοντα και αργότερα τα στρατεύματα της Βασίλισσας Βικτώριας. Αυτό το είδαν και ένιωσαν έκπληξη στην αρχή και μετά γοητεύτηκαν τόσο που στην Ευρώπη άναψαν τα κουτσομπολιά για τα "μυστήρια" που συνέβαιναν στην Ανατολή…

Δυστυχώς η πραγματική Ανατολίτικη παράδοση ποτέ δεν ανακαλύφτηκε από την Δύση. Είναι λυπηρό που αυτή η κατάσταση παραμένει στάσιμη στο ίδιο σημείο από τότε.

Οι παραδοσιακοί Αιγιπτιακοί χοροί έχουν ένα αξιόλογο απόθεμα θεμάτων, στυλ, βημάτων, φιγούρων, ρυθμών, συνδυασμών μέσης και ποδιών, κίνησης κεφαλιού και κορμού, που αφθονούν με όλες τις δυνατές ανθρώπινες εκφράσεις. Καλύπτουν ένα ατελείωτο φάσμα εννοιών σε φυσική, απλή, γλώσσα σώματος που είναι μια πλούσια πηγή χορευτικού υλικού η οποία δεν πρέπει να χαθεί.

Τι πρέπει να κάνουμε; Πρώτα απ’ όλα χρειαζόμαστε μια ριζική αλλαγή προοπτικής.

Ο Ανατολίτικος Χορός (Oriental Dance) είναι ένας πανάρχαιος τρόπος να κινούμε το σώμα που, για μένα,  είναι το μέλλον της συνολικής φυσικής αγωγής για γυναίκες κάθε ηλικίας.

Δεν έχει απολύτως τίποτα να κάνει με το σεξ αλλά βρίσκει την παρόρμησή του από πηγές ενέργειας μέσα στο σώμα που απελευθερώνουν εγκλωβισμένα συναισθήματα και πνευματικούς δρόμους κίνησης, που ταιριάζουν με την γυναικεία φυσιολογία. Ελευθερώνει το σώμα από κομματιασμένες γωνιακότητες, και την απότομη ασυνέχεια της μυϊκής αρμονίας. Αποφεύγει το θέλγητρο της κατάρρευσης σε σημεία ισορροπίας αντιστεκόμενα στην έλξη της βαρύτητας. Διευκολύνει την προσπάθεια που γίνεται ανάμεσα στην υποταγή και τα πάθη που περιστρέφουν το σώμα με τους μηχανισμούς άμυνας.

Συνενώνει το πνεύμα με την καρδιά, την καρδιά με την σωματική συνείδηση, και την συνείδηση με την ελευθερία.

Ο Ανατολίτικος Χορός (Oriental Dance) είναι μια πανάρχαια τέχνη που έχει διατηρήση τη σοφία μεγάλης σπουδαιότητας για εμάς τις γυναίκες και του οφείλουμε την θέση που αληθινά αξίζει.

ΑΣ ΔΙΑΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΟΡΟΥ